شاعر تنها(جوجوي غريب)
ربنا قسم به ياسينت هرزه را به تو و به فاطمه ات حلال ميكنم
با غريبه ها نشستي دل خستمو شكستي تو چه اسون پا گذاشتي روي اون عهدي كه بستي به خدا طاقت ندارم طاقت اين همه دردو رفتي و تنها گذاشتي اين دوتا دستاي سردو ديگه بسه بي قراري ديگه بسه گريه زاري ديگه بسه دوري تو بسمه چشم انتظاري لحظه هاي بي تو بودن لحظه هاي پر درده تو كجايي كه دل من داره دنبالت ميگرده مرثيه خونمه بي تو خونه زندونمه بي تو اخ كه رفتنت چه تلخ گريه مهمونمه بي تو حسرت سلام خدا منم كه خيلي تنهام!!!!! ببين بهم نگاه بكن همين جام! اهاي تو كه همه ميگن قادري!! بين تمومه بنده هات حاضري!! دلم گرفته از تمومه دنيا!!!!!!! مرگ غرورمه شده يه دريا!!! خدا ببين همه ميگن كويرم!!! پيشم بمون اگه بري مي ميرم! كويرم و شكسته شد حريمي!! مريضه عشقم... تو فقط حكيمي! خدا چي شد ستاره هاي پر نور؟ مسافرم....مسافره راه دور!!! قصه من قصه هجرانيه!!!!! من عاشقم اين قصه تكراريه! فرض كه معشوقه جفا ميكند!! لاف يگانگي به سر فكر سفر ميكند بار خدايا تو فقط عالمي!!!!!!!!!! من يه خطا كار...تو كه عاشقي!! كاش كه گندم تب حوا نبود!!!!! مزد هوس حسرت ادم نبود!!! فرض كه فصل گل گندم نبود! جنگ ميان تو واتش نبود!!! نطفه من به عشق حوا نبود!! فاصلمون فرش به عرشت نبود بار خدايا چه مي شد غرور حسرت ديدار تو از راه دور هي تويي كه همه ميگن بصيري ازت ميخوام دست منم بگيري كاش كه اين قسمت ادم نبود عشق نمي داديمو حرف جدايي نبود معجزاي كن كه سفر كم شود يا كه بميرانم واين درد مداوا شود پايان اه ه ه وقتی که دنیای برام خراب میشه با یه نفس حس میکنم باید بیام کنار تو تویه قفس یه وقتایی هست که عزیز قفس برام یه جنگله وقتی تورو داشته باشم نگاهتم غنیمته حس میکنم کبوترم پر میکشم هرجا که خواستی میشینم رو موج اشک میون باله شاپرک حتی به انتظار شب با تو سیاهی و سکوت برای من غنیمته بی تو دو تا بال سپید برام مثه اسارته بیا با دستامون یه زنجیر ببافیم یه خونه تو جنگل ابرا بسازیم با خنده هامون رعد و برق با گریه بارون بباریم شاید یه رهگذر باشه عاشق بارون بهار خسیس نباش براش ببار رنگین کمون براش بیار قصمو رنگ کن.....همسفر بزار حقیقت بگیره این قصه اخرش تویی بزار که بارون بگیره پایان نازی نازيه قشنگ من گل باغ عمر من يار شوخ و شنگ من اون روزا يادت مياد؟؟؟؟ منو تو با بچه ها گرم بازي مي شديم تويه اب تو كوچه ها وقتي تنها ميشديم سر ميزاشتي رو پاهام دست مي بردي تو موهام قصه ميگفتي برام شب هاي گرم زمستون. تو منو مهمون ميكردي وقتي كه نگات مي كردم اشكاتو پنهون مي كردي يادته؟ با همديگه رفته بوديم تو گندما غرق شديم تو ميونه گندما كفتي كه دوست دارم قد قدرت خدا نازي جون گفتي بهم وقتي كه بزرگ بشم من خودم زنت ميشم به قول مادر بزرگ وسله تنت ميشم تا گذشت بزرگ شديم مثل گرگ و ميش شديم چون كه من فقير بودم توي چنگ زندگي مثل يك اسير بودم كي ميدونه فقيري جه درديه؟ فقر ادمو خار ميكنه تنو تب دار ميكنه من از اول ميدونستم راه سر منزلمون از هم جداست فرق بوم خونمون تا خونتون از دز منزلمون تا به خداست نمي خواستم كه دلت چركين بشه حالا مادرم داره داد ميزنه كه شب عقده نازيه پسرم تو هم بيا شب عقدو بازيه نازي اما واسه من شب گريه زاريه تو كوچه چراغونه تويه باغ خونتون شيريني فراوونه به قول مادر بزرگ عيبه مرد گريه كنه گريه قانون زنه گريه مردو ميشكونه حالا فهميدم اونم حرف بي خود ميزنه اخه مردم بشره وقتي قلبش بشكنه رود بغضش روونه امشب اشكم در اومد بعد عمري كه گذشت واسيه اين بي كسي مثل بارون توي دشت...... پايان دروغ می گفت:دیگری را دوست داشت بارها گفتم دوستم داری گفت:اری تا دیری خاموش بودم ولی اخر از پا افتادم و گفتم: راستش را بگو ترا خواهم بخشید.ایا دل به دیگری بستی؟ فریاد براوردم بگو راستش را هرچه هست تو را خواهم بخشید واز گناهت هرچه سنگین باشد خواهم گذشت عاقبت با ارزوی فراوان پیشم امد و گفت:مرا ببخش دیگری را دوست دارم گفتم:حال که تو سالها به من دروغ گفتی این بار من به تو دروغ گفتم و تو را نخواهم بخشید!!! خدا را خوب پیدا کن
خدا را در چه می جویی!! خدا را در که می جویی!! معذللا خدا را چون بتی بنشسته بر بام بلندی ها تو پنداری!! معذللا خدا را تو چه پنداری!!! خدا را تو چه پنداری!! تو او را در ورای آسمان ها در میان کهکشان ها در افق ها دور ها نزدیک ها او را چه پنداری !! خدا اینجاست !!!!!! خدا اینجاست در آرامش رویای کودک در صدای گرم مادر در سر پر شور بابا در تن رنجور و خسته خدا اینجاست!! در معصومی چشم کبوتر در نوای شاد بلبل در گل سرخ شقایق در دل سوزان عاشق خدا اینجاست!! در سرو و صنوبر در بقوهای کبوتر در بهار سبز باور اشتیاق کوچ دیگر خدا اینجاست در چشمان آهو شوق پرواز پرستو پونه ی سبز لب جو خدا اینجاست در امواج دریا سبز جنگل نرم باران تابش خورشید سوزان بر تن داغ بیابان خدا اینجاست در زیبایی گل های نرگس در بلور صاف گلدان در صدای جوجه گنجشکها در طاق ایوان خدا اینجاست در لبخند زیبای تشکر لای امواج تفکر در زلال چشمه ساران در نوای نای نایی بوی نان روستایی خدا اینجاست خدا ....... اینجاست خدا ..........آنجاست خدا .............هر جاست خدا اصلا همان هستی است........... خدا اصلا همان هستی است که از روز ازل بوده و تا انجام خواهد بود خدا آغاز و انجام است و هم ...............بعد از سر انجام است......... خدا اینجاست!! خدا اینجاست!! با من با تو با آینه با شبنم خدا اینجاست!! در عطر گل مریم خدا اینجاست!! در گلبرگ خدا اینجاست!! در موج محبت ها خدا اینجاست!! در نای موذن ها خدا اینجاست!! در پاس وفاداری خدا اینجاست!! در یاری و غم خواری خدا اینجاست!! اینجا با "پری ها" در نگاه مهربانش در صفای باور چون کودکانش در سکوت پر ز رازش لابلای داستانش خدا اینجاست اینجا در دل زار "پری ها" وین سر پر شور و شیدا وین لب پر از تمنا وین طنین شعر زیبا خدا اینجاست................اینجا آینه چشمان دل وا کن خدا را خوب پیدا کن رخش در خود تما شا کن خدا را در نهان خویش پیدا کن خدا را در نهان خویش پیدا کن (سرکار خانم پری شریفی) یه عاشق سر به هوام برات میمیرم بخدا عاشقم . عاشق ماه شايدم رنگ سياه می دونم...جايي ندارم تو نگات حقير شدم دارم ميميرم به خدا مدونم خيلي حقيرم..پستم؟؟؟ ولي عاشق نگاهت هستم ميدوني اگر تورو ميبينم كورم!!! واسه تو ترانه ها ميخونم اگه امشب اگه فردا ديگه فرصتي ندارم بخواب اروم تو لا لايي ديگه صحبتي ندارم ببين اين شرم غروره شده اشك داره ميباره برو ظالم به سلامت منكه فردايي ندارم جشن بي كسيه ...تبريك وقتي بغضم ساده...تركيد!!!!!! یغما گلرویی خواننده این ترانه رضا یزدانی به جون ستاره هامون تو عزیز تر از چشمامی هرجا هستی خوب و خوش باش تا ابد بغض صدامی .درسته که این شعر نوشته من نیست اما تقدیم به تو که عزیز ترینی. درد و دل رفيق من سنگ صبور غمهام به ديدنم بيا که خيلي تنهام هيشکي نميفهمه چه حالي دارم چه دنياي روبه زوالي دارم مجنونم و دلزده از ليليها خيلي دلم گرفته از خيليها نمونده از جوونيهام نشوني پير شدم، پير تو اي جووني تنهاي بي سنگ صبور خونهي سرد و سوت و کور توي شبهات ستاره نيست موندي و راه چاره نيست اگرچه هيچ کس نيومد سري به تنهاييت نزد اما تو کوه درد باش طاقت بيار و مرد باش اگر بياي همونجوري که بودي کم ميارن حسودا از حسودي صداي سازم همه جا پرشده هرکي شنيده از خودش بيخوده اما خودم پرشدم از گلايه هيچي ازم نمونده جز يه سايه سايهاي که خالي از عشق و اميد هميشه محتاج به نور خورشيد 
يه اشنايه گم شده
يه جنگل كوير شده
با اون كسي كه سده بينه ما شده
ببين همه دارن برام دست ميزنن!!!
تو هم بزن
هرجا كه دوست داري بزن
توي سرم
يه صورتم
تانه بزن به بودنم
عيبي نداره بي مرام
قلب منو گذاشته بودي سر راه!!!
اسمشو چي بايد گذاشت؟
اون كه منو تنها گذاشت
سيلي زدش به صورتم
او كه ميگفت ديوونتم
اينم يه راه كشتنه
كارم برات نوشتنه
سوختمو ساختم ولي اشك
سيلي شدو دلم شكست
مرد با همه مردونگيش
موج با همه بي قراريش
من با همه بي تو بودن
پروانه با بي زبونيش
وقتي كه عشق بخواد بياد
خونه خرلبي هم مياد
اون مرده هي زار ميزنه
موج خودشو به پاي ساحل ميزنه
پروانه هي دورش ميگرده مي ميره
منم برات گل ميكارم
غنچه كه داد
دونه دونه واسه تو پر پر ميكنم
ببين چه كارا ميكنم!!!!!!!!!!
پايان
تو زيباي سفر كرده تنهاي سكوت نيمه شبهاي مني
پشت پا خورده افسرده روياي مني
كوله پشتي داري و عصه داري
يه قلب مهربون داري
ميگي تقصير دله گناه نميشه
كه غريبه اي بياد و اشنا شه
اون غريبه اومد و
دلم رو برد و
توي غربت
وسط سياهي ها كشت
راه برگشتي ندارم
ميدونم كه اين سفر غرورتو كشت
شبو يادگاري دادي
كه بشينم تا سحر ستاره هارو بشمرم
تو سكوتم هفت سنگ بازي كنم
سنگ اخر قلب سنگيه توه
كه با قلبم وسط تمومه سنگها ميزنم
خدا در بانگ تکبیر است
کاش یکی بود ،یکی نبود اول قصه ها نبود
اون که تو قصه مونده بود ، از اون یکی جدا نبود
ماه پیشونی رها بود از طلسم دیوای سیاه
پلنگ عاشق می پرید تا لب شیروونی ماه
سیاوش شاهنامه رو کاش کسی گردن نمی زد
کاش کسی توی قصه ها از عاشقی تن نمی زد
کاش داش کل با زخم تیغ تو بسترش جون نمی داد
قصه نویس قصه مون رو با گریه پایون نمی داد
تقویم باغچه ی ما برگ بهار نداره
جاده ی قصه هامون عطر سوار نداره
شهر بزرگ قصه ، پنجره هاش رو بسته
حتی تو دفتر مشق ، بابا انار نداره
کاش توی قصه های شب برق ستاره کم نبود
تو قصه ی جن و پری دلهره دم به دم نبود
مادربزرگ قصه هاش رو بالای طاقچه جا می ذاشت
یه عاشق تازه نفس تو شهر قصه پا می ذاشت
قصه های قدیمی رو یه جور تازه می نوشت
آدم و حوا رو می برد دوباره می ذاشت تو بهشت
اما تا اون بیاد باید با بی کسی سر بکنیم
ترانه های کهنه رو دوباره از بر بکنیم
تقویم باغچه ی ما برگ بهار نداره
جاده ی قصه هامون عطر سوار نداره
شهر بزرگ قصه ، پنجره هاش رو بسته
حتی تو دفتر مشق ، بابا انار نداره
| Design By : Night Skin |
اين خبردركوچه هاي شهر ما پيچيده است
دوره گردي در خيابانها محبت مي فروخت
گويا او هم بساط خويش را برچيده است
عاشقي مي گفت روزي روزگاران قديم
عشق را از غنچه هاي كوچه باغي چيده است
عشق بازي در خيابان مطلقا ممنوع شد
عابري اين تابلو را دورميدان ديده است
مي روم از شهر اين دل سنگهاي كور دل
يك نفر بر ريش ما دلريشها خنديده است
Authors
LinkDump
